Tasiemce to pasożyty wewnętrzne atakujące układ pokarmowy. Ich cykl rozwojowy zachodzi z udziałem żywicieli pośrednich (bezkręgowce i kręgowce) oraz udziałem żywicieli ostatecznych (kręgowce).
Budowa ciała tasiemców jest podobna, a ich długość zróżnicowana. Niektóre mogą osiągać nawet kilkanaście metrów. Ciało tasiemca składa się z główki (skoleksu), szyjki, proglotydów (powtarzających się elementów). Tasiemiec może mieć też przyssawki lub haczyki, umożliwiające zaczepienie się w jelitach żywiciela.

Tasiemiec bąblowcowy
Tasiemiec bąblowcowy to pasożyt występujący głównie u zwierząt leśnych, jednakże człowiek jest jego żywicielem pośrednim. Powoduje chorobę o nazwie bąblowica. Człowiek może zarazić się tasiemcem poprzez spożywanie owoców leśnych zanieczyszczonych odchodami zakażonych zwierząt.
Bąblowica może być wywołana przez tasiemca jednojamowego oraz wielojamowego. Człowiek może być zarażony przez wiele lat nie zdając sobie z tego sprawy. Choroba charakteryzuje się obecnością torbieli w ważnych narządach, takich jak wątroba, mózg, śledziona czy kości. Zaburza pracę tych narządów, uciska na inne narządy wewnętrzne, a pęknięcie cysty i wydostanie się na zewnątrz jej zawartości może prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego i śmierci.
W przypadku bąblowicy jednojamowej torbiel rośnie nawet przez kilkadziesiąt lat prowadząc do trwałych i nieodwracalnych uszkodzeń narządowych. Bąblowica wielojamowa postępuje o wiele szybciej, uszkadzając miąższ wątroby, wędrując do mózgu, płuc czy narządu wzroku, gdzie również sieje zniszczenie. Śmiertelność w tej grupie zakażonych jest bardzo wysoka.
Aby uniknąć choroby należy myć dokładnie owoce przed spożyciem. Jeżeli pochodzą one z naszego prywatnego ogródka, wskazane jest jego dokładne ogrodzenie aby uniemożliwić przebywanie na jego terenie leśnych zwierząt. Po wycieczce do lasu czy parku należy koniecznie dokładnie myć ręce. Konieczne jest również systematyczne odrobaczanie zwierząt domowych, które również mogą być nosicielami pasożyta.

Tasiemiec uzbrojony
To pasożyt, który posiada przyssawki i haczyki – stąd jego nazwa. Pasożytuje głównie w jelicie cienkim. Jego ciało jest bardzo długie i płaskie, jest też obupłciowe, co oznacza, że posiada zarówno organy męskie jak i żeńskie w każdym segmencie ciała. Segmenty z kolei wydalane są wraz z kałem przez żywiciela ostatecznego – spożycie zanieczyszczonego przez niego pokarmu lub wody skutkuje zakażeniem.
Objawy choroby to zazwyczaj utrata wagi, anemia (wynikająca z niedoboru witaminy B12), ogólne osłabienie, bóle brzucha i wymioty.
Ochrona przed zakażeniem tasiemcem powinna polegać na dokładnym myciu warzyw i owoców, spożywaniu mięsa tylko od zaufanych dostawców oraz przestrzeganiu higieny osobistej.

Tasiemiec nieuzbrojony
Pasożyt ten atakuje najczęściej człowieka (jest żywicielem ostatecznym) oraz bydło. Zazwyczaj znajduje się w jelicie cienkim, do którego ścian przyczepia się z pomocą przyssawek. Jest obupłciowy, co oznacza, że może sam się rozmnażać. Każdy człon jego ciała zawiera jaja, które są wydalane wraz z kałem żywiciela. Jaja są spożywane przez żywiciela pośredniego, którym jest głównie bydło. Po dotarciu do jelita cienkiego przedostają się do krwi i dostają do wątroby, płuc, nerek i mięśni. W wyniku zjedzenia skażonego mięsa larwy przekształcają się w jelicie żywiciela ostatecznego w postaci dojrzałe.
Objawy choroby są podobne do tych manifestujących się w przypadku zakażenia tasiemcem uzbrojonym.

Tasiemiec karłowaty
Jest pasożytem człowieka, który nie potrzebuje żywiciela pośredniego. Znajduje się w jelicie cienki i tam odbywa się jego cykl rozwojowy. Posiada haczyki i przyssawki, umożliwiające mu przyczepienie się do ściany jelita. Zakażenie następuje poprzez spożycie pokarmu lub wody zawierającej jaja tasiemca.
Objawy zarażenia to przede wszystkim zaburzenia apetytu, spadek masy ciała, bóle brzucha, biegunki, wymioty, bezsenność czy drgawki.
Ochrona przed zakażeniem opiera się na higienie osobistej oraz dokładnym myciu zakupionych produktów spożywczych.

Tasiemiec psi
Występuje on bardzo często u zwierząt domowych, rzadziej u człowieka a jego inwazja przebiega bezobjawowo. Tasiemiec psi posiada przyssawki i haczyki i zagnieżdża się w jelitach. Żywicielem pośrednim są owady, takie jak pchły i wszy.
Zwierzęta zarażone tasiemcem psim zazwyczaj wykazują zaburzenia pracy przewodu pokarmowego, świąd w okolicach odbytu. Jaja tasiemca wydalane z kałem wykazują zdolność do ruchu.
Aby uniknąć zakażenia należy systematycznie odrobaczać zwierzęta domowe i przestrzegać podstawowych zasad higieny osobistej.