Świerzbowiec ludzki to zewnętrzny pasożyt, którego źródłem pożywienia są komórki skóry. Na jej powierzchni się rozmnaża składając jaja w wydrążonych w naskórku tunelach. Znajdują się one najczęściej na palcach, w okolicach sutków oraz narządów płciowych, na pośladkach.
Zakażenie jest bardzo łatwe i następuje przez kontakt z zakażoną osobą lub jej rzeczami osobistym (pościel, bielizna, ręczniki).
Objawy to przede wszystkim:

  • uporczywy świąd (nasilający się po kąpieli, w nocy w wyniku wzrostu temperatury dochodzi do wzrostu aktywności pasożytów),
  • widoczne linie na skórze – to tunele wydrązne przez świerzbowca,
  • przeczosy – linijne uszkodzenia naskórka powstałe w wyniku drapania swędzących zmian.

W wyniku powstawania przeczosów może dochodzić do rozprzestrzeniania się zakażenia oraz nadkażeń bakteryjnych i grzybiczych.
Jeżeli ktoś z naszego otoczenia choruje na świerzb, należy rozpocząć leczenie u wszystkich domowników.