Grzybica skóry i paznokci wywoływana jest głównie przez dermatofity i grzyby drożdżopodobne. Objawy są bardzo podobne i należą do nich:

  • łuszczenie się skóry,
  • ostry stan zapalny,
  • bolesność,
  • pogrubienie i zniekształcenie płytki paznokciowej,
  • łamliwość i rozdwajanie się paznokci.

Dermatofity
Grzybica to często spotykane schorzenie skóry i paznokci, powodowane przez dermatofity i inne grzyby. Jest to tez jedna z najczęściej spotykanych chorób paznokci w praktyce dermatologicznej. Grzybica stała się poważnym problemem epidemiologicznym, dotyka milionów ludzi na całym świecie bez względu na ich stan zdrowia. Szacuje się, ze 10 – 30% populacji ludzkiej jest zakażone, a schorzenie to występuje częściej w populacjach miejskich. Osoby które są predysponowane do zapadnięcia na grzybice zazwyczaj cierpią na inne choroby takie jak cukrzyca, obniżenie odporności, choroby naczyń obwodowych. Mimo, że infekcje te nie zagrażają życiu, mogą powodować u pacjenta dyskomfort, destrukcję płytek paznokciowych oraz infekcje tkanki podskórnej.
Przyczyną grzybicy w 90 % są dermatofity – pozostałe 10 % to drożdżaki i inne grzyby. Ponadto, dermatofity są odpowiedzialne za 90% przypadków zakażeń stóp oraz 50% zakażeń paznokci u rąk. Najczęściej spotykany jest Trichophyton rubrum, zazwyczaj odpowiedzialny za infekcje paznokci u stóp. Zaraz za nimi są Trichophyton mentagrophytes, Epidermophyton floccossum, Trichophyton tonsurans, Microsporum canis. Zaobserwowano również, że czynniki etiologiczne są związane z klimatem w którym żyjemy – w obszarach wilgotnych dominują zakażenia innymi grzybami niż dermatofity.
Dermatofity to grzyby rozkładające keratynę. Kolonizują one naszą skórę, włosy i paznokcie ze względu na produkowane przez nie enzymy – proteazy. Zazwyczaj obecne są na powierzchni skóry i nie penetrują do głębszych tkanek. Większość dermatofitów obecna jest w ziemi, pozostałe mogą kolonizować zwierzęta oraz człowieka.
Dermatofity kolonizują obszary skóry, włosów i paznokcie ze względu na potrzebę trawienia keratyny, czyli źródła ich pożywienia – sprawia to, że włosy zaczynają być łamliwe i osłabione, pojawia się rumień i objawy zapalne; dochodzi do pogrubienia płytki paznokciowej, zaburzeń koloru, onycholizy zarówno w płytce, jak i w macierzy paznokcia. Odpowiedź organizmu zależy od kilku czynników – reakcji na dany grzyb, na jego metabolity i czynniki wirulencji. Należy pamiętać, że objawy zakażenia dermatofitami mogą być mylone z innymi chorobami, takimi jak łuszczyca, liszaj płaski czy też urazy. Mimo to, że infekcje tego typu są bardzo popularne proces diagnostyczny jest trudny i skomplikowany i może spowodować złe dobranie terapii leczniczej.

Drożdżaki
W ostatnich latach coraz częściej zwraca się uwagę na rosnący problem zakażeń zarówno dermatofitami jak i drożdżakami . Zakażenia grzybicze stanowią aktualnie znaczący problem epidemiologiczny, terapeutyczny oraz społeczny. Głównymi grzybami chorobotwórczymi występującymi na skórze są dermatofity właściwe oraz drożdżaki. Z danych epidemiologicznych wynika, że infekcje grzybicze dotyczą ok. 40 % ludności świata. W latach 1997-2000 aż o 200% wzrosła liczba infekcji grzybiczych , gdzie wykrywalna jest tylko połowa tych zakażeń –podkreśla to ogromny problem tych zakażeń.

Drożdżaki są mikroorganizmami bardzo rozpowszechnionymi w przyrodzie Zasiedlają najczęściej błony śluzowe jamy ustnej, narządów rodnych lub przewód pokarmowy. Bardzo często występują również w III i IV przestrzeni międzypalcowych rąk, rzadziej w przestrzeniach międzypalcowych stóp oraz zajmują przestrzeń pod wolnym brzegiem płytek paznokciowych. W większości przypadków zakażenia drożdżakami poprzedzone jest bezobjawowa kolonizacją, ponieważ w większości stanowią zakażenia endogenne . Zakażenia drożdżakami są najczęściej wywołane przez czynnik etiologiczny : Candida albicans (ok. 80%-90%). W ostatnich latach stwierdzono jednak spadek ilości zakażeń wywołanych przez Candida albicans na korzyść innych szczepów z rodzaju Candida.